ایران

ایران سرزمین هنر مهد دانش و فراتر از آن مهد مهربانی و عطوفت بامردمی متعصب وسخاوتمند .

این قضاوت من نیست دیدگاه ونظر توریست آلمانی ست که به قصدتفریح وتحقیق به ایران آمده .

ورود او به ایران با اتفاق دردناک وتکان دهنده ی اخیر (زلزله کرمانشاه )همزمان شده .

اوبرای تفریح ودیدن بناهای قدیمی به این کشور آمده و اکنون خود را در میان جمعیت زلزله زدگانی میبیند که چندروز پیش دچارحادثه ای هولناک شده اند .

اینجا حال و هوایی بس عجیب دارد و او از این حال و هوا عکس میگیرد .مردی کرد با لباس محلی و سینی چای به طرفش می آید .

توریست آلمانی کم و بیش زبان فارسی می داند اما از حرف های مرد چیزی نمی فهمد فقط از لبخند غمگین و حرکات چشم وسرش میفهمد که چای تعارف می کند آنهم دراین اوضاع که خود نیازمد لبخند ومهربانی است .

باخود میگوید ایرانی چه سخاوتمند ومهمان نواز است واو شگفت زده است ومتحیر از این همه مهربانی .

امدادگرانی که با تلاش و صبوری چادر هارا برپا می کنند وبیرون از چادر برروی زمین میخوابند عکس میگیرد وآنها لبخند می زنند .او وابسته به هیچ سازمانی نیست ولی ناخودآگاه به طرف ماشین حمل آبمعدنی میرودو شروع به جابه جایی بسته های آبمعدنی میکند وامدادگران بامهربانی ولبخند همیاری اش را می پذیرند واو عکس میگیرد با خود میگوید این عکس هاارزششان بیشتر از عکس ازبناهای تاریخی است .

ایرانی ها مهربان و بی نظیرند .

یاداشت کده...